شقایق سرخ

عکس هندی ...

|+| نوشته شده توسط مهرشاد و شقایق در دوشنبه 30 آبان1384 و ساعت 16:42

|+| نوشته شده توسط مهرشاد و شقایق در جمعه 27 آبان1384 و ساعت 14:59

امید

عزیزم غصه نخور زندگی با ماست
                                       اگه باختیم امروز رو فردا که برجاست
توی این شب سیاه مه گرفته
                                       نگاه کن خورشیدی از اون دورا پیداست
عزیزم دنیا همین جور نمی مونه
                                       یه روز آخر میشکنه خواب زمونه
عزیزم شب همیشه شب نمی مونه
                                      صبح میشه آفتاب میاد رو بوم خونه
عزیزم دنیا گلستون میشه یک روز
                                     هر چی مشکل باشه آسون میشه یک روز
مهربونی جای کینه رو می گیره
                                    هر جا دردی باشه درمون میشه یک روز
یه روز از روزا که هیچ کس نمی دونه
                                     بدی از دنیا میره خوبی می مونه
من ودل منتظر اون روز خوبیم
                                     حتی از ما نبینی اگه نشونه

                          عزیزم دنیا همین جور نمی مونه
                                    یه روز آخر میشکنه خواب زمونه
                                                عزیزم شب همیشه شب نمی مونه
                                                              صبح میشه آفتاب میاد رو بوم خونه

|+| نوشته شده توسط مهرشاد و شقایق در جمعه 20 آبان1384 و ساعت 17:56

فردا هم سياه کار خواهم کرد.هر چه بادا باد.

من اصلا در سياهي شب مي نويسم.

و در سپيده صبح

نئشه از سرمستي ها

آسوده مي خوابم

و دفتري از گفتگوهاي ممنوعه

گشوده از خود بر جاي مي گذارم.

چه لذتي دارد اين سياه کاري ها!!!

|+| نوشته شده توسط مهرشاد و شقایق در سه شنبه 17 آبان1384 و ساعت 20:35

چشمان من دروغ نمی گویند

باوري شور آور

شوري در باور

من انتظار لحظات تلخ را در زيباترين ساعات مي كشم...

من انتظار تو را
در:

نهايت تنهايي مي كشم

دستم را بگير...

اين دست همان دست است؛ دستي كه:

در همهمه دستها همپاي دست تو فرياد مي كشد!!!

به چشماي من نگاه كن...

دروغ نمي گويند.

|+| نوشته شده توسط مهرشاد و شقایق در یکشنبه 15 آبان1384 و ساعت 18:49

دوست داشتن

وقتي که بارون مي باره

برو زير بارون وايسا ودستاتو باز کن

سعي کن قطره هاي بارون رو بگيري

به اندازه قطره هايي که ميتوني بگيري

تـــــــو منو دوست داري

و به اندازه قطره هايي که نمي توني بگيري

من تــــــــو رو دوست دارم

|+| نوشته شده توسط مهرشاد و شقایق در شنبه 14 آبان1384 و ساعت 23:4

نگاه آشنا

شهر دل تاريک است و انتظار کشنده

کوچه عشق باريک است و

امتداد نگاهها طولاني

زيباترين چيز در ديار غربت

نگاه آشناست

مرا درياب اي آشنا که بي تو

چشمهايم با ساحل عشق بيگانه اند

زندگي بي تو روياي پر کابوس است.

|+| نوشته شده توسط مهرشاد و شقایق در جمعه 13 آبان1384 و ساعت 23:1

گذشته :

گذشته ي ما ادم ها مثل يه انباريه که هر چند وقت يک بارپر ميشه از چيزهاي کهنه و قديمي !
اما ميون همين چيزاي کهنه ،خيلي چيزهاي با ارزش هست .چيزهايي که ادما وقتي خيلي خيلي
قديمي ميشه بهش ميگن عتيقه ... ولي اون چيزهايي که ادما دوست ندارن ... بايد دور ريخته
بشن چون عتيقه نيستن و تنها گناه اون ها هم همينه و اين تقصير اون ها نيست تقصير خود
ادم هاست ولي ادما دست بردار نيستن !مدام چيزهاي جديد مياد و قديمي ها رو مي بره داخل
همون انباري ... اما يکي ، بايد دستي به اين انباري بکشه... پشت سرش رو هم يه نيم نگاهي
بيندازه ... بهتره درردپايي که روي خاک جا مونده اندکي تأمل کنه !
اي کاش ميشد که به چيزهاي توي انباريمون هم يه نگاهي بيندازيم ... اصلا کاش ميشد که از
انباريمون يه جورديگه استفاده ببريم ... اما اگه انباري نباشه ، اگه چيزهاي کهنه نباشن ؟! جديد
بودن معني پيدا نمي کنه ، همه چيز يکدست و ثابت ميشه... اما کاش ميشد ! يعني ممکنه ؟!

|+| نوشته شده توسط مهرشاد و شقایق در یکشنبه 8 آبان1384 و ساعت 22:2

نمی دانم

نمي دانم
نمي دانم به چه گناهي مجرم شناخته شده ام که حتي بنفشه ها رنگ خودراازمن پنهان مي دارند . نمي دانم به چه چيزخيالم آشفته شده است که نمي توانم به خودم نيزفکرکنم . نمي دانم چشمانم چه چيزرامي بيند که حتي چشم ديدن چيزهاي بهترازآن را ندارم . نمي دانم قلبم چه چيزرادرخودجاي داده که جايي براي قرارگرفتن چيز ديگري نگذاشته . نمي دانم زبانم براي گفتن چه چيز حرکت مي کند که ديگر نمي توانم چيزديگري بگويم . نمي دانم چه کلمه اي دهانم وزبانم رابسته است که فقط براي گفتن آن کلمه به حرکت درمي آيند . آه و واي ازآن چيزوکس وکلمه که تمام وجودم وخودم رابه تسخيرخود درآورده وهمه ي گفته هايم و لبانم وچشمانم وزبانم براي اوبه حرکت درمي آيد واگراونباشد من هم نخواهم بود.نمي دانم او در وجود من کمين کرده يا من در وجوداو...

|+| نوشته شده توسط مهرشاد و شقایق در یکشنبه 8 آبان1384 و ساعت 15:59